Slatina je selo smešteno na obroncima Grmeča. Reljef sela čine brda ispresecana dolovima . Sva brda počinju od najvišeg vrha na severu sela i spuštajuci se ka jugu završavaju se u dolini reke Slatine. U ovom delu podgrmečja vlada umereno kontinentalna klima. Leta su ovde uglavnom prijatna i osim izmedju Petrovdana i Pantelindana temperatura drastično ne raste. Provlačeci se kotlinama sa juga dolazi topal vjetar Jugo koji u proljeće otapa sneg a u toku proljeca,ljeta i rane jeseni donosi kisu. Zimi sa severa duva hladan vjetar Sjeverac donoseci sneg. Slatina se granici sa sedam sela. To su Bjeline, Hadrovci, Japra, Ovanjska, Marini, Podvidaca i selo naseljeno muslimanskim stanovnistvom Zenkovici.Najblizi gradovi su Novi Grad i Sanski Most i udaljeni su oko trideset kilometara. Do njih se stizalo uglavnom autobusom,a na stanicu se islo ili u Japru ili na Okanovu Bukvu.Tako se zvala stanica na kraju sela i samoj granici sa Podvidačom. Ovi krajevi imaju ogromna prirodna bogatstva,a najveće od njih su izvori kojih u selu ima nekoliko desetina.Neki od njih su veoma jaka vrela i vec na samom izvoru formiraju potoke bogate vodom.Ne presusuju nikad pa ni u toku najvecih susa.Reka je takodje veoma bogata vodom.Izvire na istocnoj strani sela ispod brda i zaseoka Ravni.Tekuci prema zapadu sakuplja pritoke nastale od brojnih vecih i manjih izvora da bi se na kraju svog toka ulila u reku Japru. Veliko bogatstvo sela predstavljaju i listopadne sume u kojima raste mnogo vrsta drveta kao npr. bukva,hrast,javor,dren,lijeska,kesten,orah,grab...Oko reke i potoka ima dosta vrbe i jasena,a po medjama i zivicama raste bagrem i zova.Na prostranim pasnjacima ima mnogo zbunja sipka, crnog trna,kupine ....Na čistim i prelepim livadama raste kvalitetna brdska trava i mnogo vrsta lekovitog bilja.Šume su od proleca pa do kasne jeseni prepune bobicastog,kostunjavog drugog voca .Pa tako se moze ubrati dosta jagoda kupina drenica,divlje kruske i jabuke ,skupiti mnogo lesnika,oraha ,kestena ,zira...Unasim sumama raste i mnogo vrsta jetivih gljiva od kojih se bere samo vrganj,bela pecurka,rudnjaca,lisicarka,a na kosanicama se mogu naci livadarke.Mnoge vrste stanovnistvo ne bere iako su takodje jestive.Osim divljeg ovde uspijeva i svo domace voce,a najvise ima sljive zatim jabuke ,kruske,tresanja... Od voca se najvise iskoristavala sljiva jer se od nje pece dobra domaca rakija Sljivovica .Vocke u ovom kraju uspijevaju veoma dobro a osim orezivanja mladih vocaka u vocnjake se nista ne ulaze.Neke od vrsta kao sto je crna kruska i neke vrste jabuka uspijevaju samo u ovim krajevima ,a zbog sve redjeg kalemljenja one polako nestaju. U selu zivi iskljucivo srpsko stanovnistvo. Muskarci su rodjeni i odrasli u selu,a zenili su se iz okolnih sela.LJudi su se ovde bavili poljoprivredom i uzgajali stoku.Ziveli su iskljucivo od toga i skoro niko iz sela nije imao primanja osim nekoliko porodica iz kojih su mladji muskarci odlazili da rade u gradove ali su redovno dolazili kuci i obradjivali zemlju. Bilo je i par starih penzionera koji su pravo na penziju ostvarili ucescem u drugom svetskom ratu.Zemlja se obradjivala pomocu konjskih zaprega ili traktora.Kukuruz i bastu su okopavali rucno i nikad se nisu koristila hemijska sredstva za suzbijanje korova pa je zemljiste potpuno cisto i zdravo. Cak se i krompirova zlatica sakupljala pa unistavala vrelom vodom.Djeca su puno doprinosila cuvajuci stoku i radeci sve lakse poslove.Drveta je bilo u izobilju pa se za ogrev nije oskudjevalo. Selo ima svoju skolu u kojoj su djeca pohadjala prva cetiri razreda ,a dalje su isli u skolu u Japru koja je udaljena oko sest km . Kuce su razbacane po brdima i tako su formirani zaseoci koji su imena dobili po prezimenima svojih stanovnika. Na zapadu su Brkići, Miljuši, Ćelići, Glavaši, Gaj ,Bundale, na severu je Vis , na jugu Marčetićka dolina, Marcetići, Malbaše, Glusci,u sredini je Redak ,Bilbije,pekezov gaj,a na istoku Brda, Malici, Ćopici i zaseok Ravni.Na krajnjem severu sela sasvim izdvojeno iza najveceg vrha u selu ,Visa smesten je zaseok Lipova Kosa. Do ovog zaseoka stize se putem koji cijelom duzinom prolazi kroz sumu. U Miljusima zive Vukojevici i Miljusi u Celicima i Glavasima su isto Vukojevici kao i na Gaju u Retku su Kozomare, Glusci, Vukojevici i Goronje,na Brdima su Jeftici i Glusci,a na Ravni su Glusci i Polovine. U Lipovoj Kosi zive Marcetići. Uostalim zaseocima zive domacinstva po cijem su prezimenu zaseoci i dobili ime.Vukasina Kozomaru i Nikolu Bilbiju su privele majke kad su se po drugi put udale posle drugog svetskog rata u kome su stradali svi ostali clanovi njihovih porodica, a svakoj je ostalo samo po jedno musko djete.Jedino je prezime Goronja doneo čovek koji se ovde priženio. Krsna Slava naseg sela je Mali Bozic i nekad je za ovaj praznik kod skole bio zbor.
Prema kazivanju Dušice Štrbac, rođ. Glušac.